nereye gidiyorum yine

zaman akıp gidiyor ben hala aynı yerde sayıklıyorum bir ileri bir geri..hiçbirşey değişmiyor değişim gerekliyken.içim sıkılıyor.blog sana ilk defa herşeyi çok açık bir şekilde yazıyorum.saçmalıyorum çok da farkındayım ilk defa.yanlış zamanlarda yanlış yerlerde yanlış insanlarla birlikte harcadığım vakitlerime üzülüyorum.geri gelsinler istiyorum geri gelsinler ve hiç gitmesinler.özlüyorum çok özlüyorum.kendimi boşalmış hissediyorum.bomboş ve yanlız.sanki herşey bırakıvermiş beni.neden yaşıyorum?neden hala buradayım?biri bana anlatsın lütfen.nereye kadar gidecem bu şekilde?ne olacam?yeni bir başlangıç gerekli miydi?neden kaldığı yerden devam edemiyor ki?
aynı anda bu kadar duygu yükünü kaldırmakta zorlanıyorum. öfkeliyim,üzülüyorum,özlüyorum,hiç mutlu değilim,huzur bugünlerde hiç kalbime bile uğramamışken gözlerimden hüzün hiç eksik olmuyor..bir başkasının gıptayla bakabileceği bir hayatım var,çok şükür aç değilim açıkta değilim..ama mutsuzum ilk defa mutlu olmayı çok istiyorum..elime yüzüme bulaştırmadan mutlu olmayı.gülünce gözlerimin içinin gülmesini hatta gülmekten çenemin ağırmasını istiyorum.kalbimde ki kötü duyguların kaybolmasını,hiç sevmemiş olmayı sıradanmış gibi davranabilmeyi,'boşver be kızım nolcak ya' diyebilmeyi çokça diyebilmeyi istiyorum..
çok mu şey istiyorum acaba die düşünmeden hep isteyebilmeyi de istiyorum.
biri bana anlatsın,biri beni omuzlarımdan silksin ve kendine gel die bağırsın hatta yetmedi bi güzel evire çevire dövsün..hatta iki tekme de ben sallayım.ohh be iyiyimiş diyebileyim..
kalbim ağırıyo blogcum ve bunu hakettim sanırım.
giderim bu diyardan yüreğim bana kalmışsa..