acı tatlı hayat

24 mart 2010 memuriyetimin ilk günü..5 ay geçmiş bile.bu 5 aya çok şey sığdırmışım ama tabi ki bunları sizinle paylaşmayacam.kanıt nitelilğinde birşeyler kalmamalı bu blogta..burdan giderken herşeyi resetlemeyi planlıyorum da :)) şırnak diye bir şehri hiç hatırlamamak hatta mümkünse bir daha görmemek istiyorum son zamanlarda..bu 5 ayda 5 kere dışarı çıkmışımdır heralde her dönüş ayrı bir travma oluşturuyor,bir daha dönmek istemiyorum.döndüğüm ilk gün bir istifa mektubu yazıp bekliyorum 3. gün vazgeçiyorum..vicdanımın sesi ağır basıyor..başkalarına sorsan para tatlı geliyor diyor çünkü sanıyor ki biz doktorlar doğuda görev yapınca çok kazanıyoruz..çok yanılıyorsunuz..maddiyat pek önemli olmadı benim için bana en çok koyan istanbulun göbeğinde görev yapan arkadaşım da 500 gün çalışıyorken benim de şırnakın merkezinde 500 gün çalışıyor olmam ama aynı şartlara sahip olamamam..81 ilden sayılıp diğer 80 ilin imkanlarına sahip olamayan bir yer burası.ankaradan çokça arayıp çokça isteklerde bulunuyorlar da bir sorun lütfen isteklerinizi yerine getirebilceğimiz teknolojiye sahip miyiz diye :S bugün susuz geçirdiğimiz 3. gün ve daha birkaç gün daha sular kesik olacakmış..il merkezinde yaşadığımız şeye bakın..yaklaşık 18 yıldır il olan bir yerin hala su kesintileriyle uğraşıyor olması yakın gelecekte de çok şey beklememek gerektiğini gösteriyor bize.
burdan gideceğim günü hasretle bekliyorum..