başlık maşlık yok

yeni bir şehir ama nefret ettiğim bir şehir, yeni bir hayat ama yarım yamalak bir hayat..burası şırnak demişlerdi ilk geldiğim günlerde.her olumsuzlukta tekrar tekrar söylediler burası şırnak alış bunlara..ne bu şehre ne de insanlarına alışmak istemiyorum.biran önce gitmek istiyorum bu şehirden.merkezdeyim hayat normal gibi görünse de beyinlerde kopuyor fırtınalar.bu şehrin psikolojisi öyle garip ki hem acıyorsun hem acımasızlaşıyorsun.tezat duyguları bir arada yaşamayı öğreniyorsun.herşeyi özlüyorsun.şikayet ettiğin ne varsa eskiye dair herşeyi özlüyorsun.daha bir güçlü hissediyorsun geçmişe karşı..
herşey anlamsızlaşıyor,değişiyor,nefretimi kusmak istiyorum ama beceremiyorum.bu insanlar zulum görmüşler yaşamadan anlayamam hele ben hiç anlayamam ama bu insanlar hiçbirşeyi de haketmiyorlar.beceremiyorlar haketmeyi.anlamsız kin güdüyorlar,isyan ediyorlar.çözüm bu değil ki.hala geçmişin intikamını almaya çalışıyorlar.barış yürüyüşü yapıp isyana dönüştürebiliyorlar.acımadan cana kıyabiliyorlar.bu insanlık değil en azından benim bildiğim insanlık böyle değil.
buranın insanı bile burdan gitmek içn fırsat kolluyorsa ben neden çabalayayım.kınamayın beni söylediklerim için.ben nasıl burdakileri anlayamazsam o acıları yaşamadan siz de anlayamazsınız burda yaşamadan...